Over mij.

Mijn naam is Robin Tempel (39). Samen met mijn vrouw Ingrid en onze kinderen Shia en Aurora woon ik aan de bosrand van het Drents-Friese Wold in Hoogersmilde. Ik begeleid verdiepende wandelingen, waarin er ruimte is voor wat er in je leeft.

In mijn leven heb ik vaak ervaren dat er weinig ruimte was voor mijn binnenwereld. Wat ik voelde, droeg ik vooral alleen. Er was niet echt plek om stil te staan bij wat er in mij leefde, waardoor ik mij lange tijd los voelde van mezelf.

Al van jongs af aan ben ik op zoek geweest naar het leven zelf. Ik heb mij verdiept in religie, in betekenis en in de vraag wat het leven voor mij werkelijk is. Ik was altijd op zoek naar antwoorden, maar het echte keerpunt kwam toen ik niet langer zocht in mijn hoofd, maar ging voelen wat er in mij aanwezig was.

Het toelaten van mijn eigen pijn en verdriet heeft mij uiteindelijk dichter bij mezelf gebracht. Door ruimte te maken voor wat er is, begon er iets te bewegen. Wat vastzat, kwam los. En juist in dat voelen ontdekte ik waar de kracht zit: niet in oplossen of begrijpen, maar in het werkelijk aanwezig zijn bij wat er leeft.

De afgelopen jaren hebben mijn vrouw en ik ons leven volledig omgegooid. We hebben ons huis verkocht, ons werk losgelaten en zijn met ons gezin naar het buitenland vertrokken. Zonder afleiding en zonder vaste structuren werden we steeds meer teruggebracht naar onszelf. Alles wat eerder geen ruimte had gekregen, kwam naar de oppervlakte. Dat was intens, soms zwaar en confronterend, maar ook diep bevrijdend.

In die periode heb ik van dichtbij ervaren hoe een mens werkt. Hoe gevoelens zich vastzetten wanneer ze geen ruimte krijgen, en hoe ze weer in beweging komen zodra ze gezien en gevoeld mogen worden. Laag voor laag werd duidelijk dat er onder alles wat we dragen een natuurlijke beweging zit die richting rust, helderheid en verbinding gaat, als je daar de ruimte voor maakt.

Wat ik nu doe, komt rechtstreeks voort uit die ervaring. Tijdens de wandelingen loop ik met je mee terwijl jij deelt wat er in je leeft. Ik luister, en stel vragen die je helpen om dichter bij jezelf te komen.

Je hoeft niets op te lossen en niets anders te maken dan het is. Juist door aanwezig te zijn bij wat er speelt, ontstaat er vaak vanzelf ruimte, rust en inzicht.

Voor mij gaat het niet om het geven van antwoorden of oplossingen, maar om het creëren van een veilige plek waar alles besproken mag worden zoals het is, en waarin jij weer kunt ervaren dat alles wat je voelt terecht is.